Homoseksualizm - pociąg seksualny do osób tej samej płci. Osoby o tym poglądzie współtworzą społeczny zbiór, LGBT.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Starożytność p.n.e.[edytuj | edytuj kod]

Homoseksualizm był na świecie od najdawniejszych czasów. Na mezopotamskich rysunkach naściennych odkryto dwie falliczne[1] postacie męskie w parach. Interpretowano to na wiele sposobów, m.in. że jest to para homoseksualnych mężczyzn.

Z czasów Średniego Państwa (XXI–XVII wiek p.n.e.) Egiptu pochodzi opowiadanie „Król Neferkare i generał Sasenet”. Ta zachowana jedynie we fragmentach historia opowiada o sekretnym związku faraona Neferkare (zapewne faraona Pepi II) i generała Saseneta, „w którego [całym domu] nie było kobiety” (natomiast sam faraon „czynił z generałem wszystko, czego zapragnął”).

Homoseksualizm pojawił się również w mitologii Egipcjan. Według mitu bóg Horus pokonał w pojedynku swojego wuja, Seta, boga zła i przejął tron Egiptu. Set uciekł się do podstępu i zaprosił go w geście pojednania na kolację do swojego domu, gdzie odbył z nim stosunek płciowy. Horus jednak przechytrzył stryja i sprawił, że nasienie Seta zamiast do jego ciała trafiło do bagna, natomiast jego sperma - do ulubionej potrawy seta, sałaty. Następnego dnia bóg zła chełpił się tym, że zwyciężył Horusa tym, że posiadł go jak kobietę, przez co nie był on godny bycia królem Egiptu. Młodszy bóg jednak wezwał nasienia jego i Seta - z bagna i głowy boga zła w postaci złotego dysku - udowadniając tym, że jego wuj kłamał, a on sam jest godzien tronu.

Pocałunek młodzieńca i starszego mężczyzny przedstawiony na greckiej wazie z V. wieku p.n.e.

Podobnie jak w starożytnym Egipcie, w Grecji również pojawiał się homoseksualizm. Najczęstszą formą związków osób tej samej płci między mężczyznami w Grecji była paiderastia, co oznacza „chłopca miłość”. Był to związek między starszym mężczyzną a chłopcem w wieku młodzieńczym, który był uważany za „chłopca”, dopóki nie był w stanie zapuścić pełnej brody. W Atenach starszych mężczyzn nazywano erastami . Mieli kształcić, chronić, kochać i dawać wzór do naśladowania swoim eromenom , których nagrodą było dla niego piękno, młodość i obietnica. Rytuał przejścia, jaki przechodzili młodzi Grecy w plemiennej prehistorii Grecji, gdzie przekształcił się w powszechnie znaną formę greckiej pederastii po powstaniu miasta-państwa lub polis . Chłopcy greccy nie opuszczali już granic społeczności, ale raczej połączyli się ze starszymi mężczyznami w obrębie miasta. Ci mężczyźni, podobnie jak ich poprzednicy, odgrywali edukacyjną i pouczającą rolę w życiu ich młodych towarzyszy; podobnie, jak we wcześniejszych czasach, łączyły ich seksualne relacje ze swoimi chłopcami. Seks penetracyjny był jednak postrzegany jako poniżający dla pasywnego partnera i poza społecznie akceptowaną normą. W starożytnej Grecji seks był ogólnie rozumiany jako penetracja, przyjemność i dominacja, a nie kwestia płci uczestników. Z tego powodu nie była ona uważana za akt homoseksualny, biorąc pod uwagę, że „człowiek” odgrywał dominującej roli, a jego uczeń był pasywny. Kiedy stosunek odbywał się między dwojgiem ludzi tej samej płci, nadal nie był on w pełni uważany za związek homoseksualny, biorąc pod uwagę, że jeden partner musiałby przyjąć rolę bierną, a zatem nie byłby dłużej uważany za „mężczyznę” pod względem związku seksualnego.

Opracowany kodeks społeczny rządził mechaniką greckiej pederasty. Dorosły mężczyzna miał obowiązek stawić czoła chłopcu, który go uderzył, i uważano to za społecznie właściwe, aby młodszy mężczyzna wstrzymał się na chwilę, zanim skapitulował na pragnienia mentora. Ten okres oczekiwania pozwolił chłopcu upewnić się, że jego zalotnik nie był zainteresowany nim jedynie w celach seksualnych, ale poczuł autentyczne uczucia emocjonalne i był zainteresowany przyjęciem roli mentora przypisanej mu w paradygmacie pederastycznym.

Wydaje się, że granica wieku dla pederastów w starożytnej Grecji obejmuje przynajmniej dwunastoletnich chłopców. Kochanie chłopca w wieku poniżej dwunastu lat było uważane za niewłaściwe, ale nie ma dowodów na istnienie jakichkolwiek sankcji prawnych związanych z tego rodzaju praktyką. Tradycyjnie związek pederastyczny mógł trwać aż do powszechnego wzrostu włosów na ciele chłopca, kiedy uważa się go za mężczyznę. Wydaje się zatem, że granica wiekowa młodszego członka związku pederastycznego wydłużyła się z 12 do około 17 lat.

Starożytność n.e[edytuj | edytuj kod]


Flaga[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna flaga homoseksualistów, a aktualnie również całego LGBT

Flaga homoseksualistów została zaprojektowana w 1978 roku przez Gilberta Bakera. Miała być symbolem dumy i ruchu na rzecz równouprawnienia osób o innej niż hetero orientacji - i tak się stało. Flaga ta reprezentuje obecnie zarówno osoby czujące pociąg do tej samej płci, jak i całe społeczeństwo LGBT. Pierwszej wersji, ośmiokolorowej, pierwszy raz użyto jej na Paradzie Dnia Wolności Gejowskiej (Gay Freedom Day Parade) w San Francisco dnia 25 czerwca 1978 roku. Po zamachu na Harveya Milka w listopadzie 1978 roku, kiedy to odbyły się masowe demonstracje na znak protestu przeciw temu wydarzeniu, znaczenie flagi wzrosło. Wszystko przez brak tkaniny w kolorze różowym, ponieważ Gilbert Baker i organizatorzy planowali zamówić ją w firmie Paramout Flag Company do masowej produkcji. Następnie usunięto też turkusowy pas, by uzyskać parzystą liczbę barw. Gdyby było ich siedem, flagi nie dałoby się przedzielić na pół - a flagi miały zawisnąć pionowo na latarniach obok Market Street w San Francisco. Sześciokolorowa flaga pozostaje więc w użyciu od 1979 roku.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

W naszym kraju możemy ją zobaczyć np. na paradach równości i tym podobnych manifestacjach, w których uczestniczą geje oraz inne osoby należące do społeczeństwa LGBT, a także przy wejściach do lokali gay-friendly i gejowskich. Niektórzy ludzie noszą ubrania, torby już ozdoby w tych charakterystycznych sześciu kolorach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fallicyzm (lub kult falliczny) - kult bogów związany z płodnością i rolnictwem, przedstawiany za pomocą rysunków męskiego przyrodzenia we wzwodzie (czasem z symbolem żeńskim). Przedstawiano tak m.in. greckiego Hermesa, egipskiego Ozyrysa i słowiańskiego Walesa.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.